Close

Het Wereld Muziek Concours van Barry van der Meer

Wat doe ik tijdens een zeldzame vrije vrijdagavond? Thuis, lekker op de bank terugblikken op en beginnen aan een blog over het Wereld Muziek Concours 2017.

Dit jaar beleef ik mijn derde Wereld Muziek Concours. Om 6:00 uur vertrekken we met de bus naar Kerkrade. Na een tussenstop komen we rond 9:30 uur aan bij het Parkstad Limburg Stadion. Het duurt even voordat er duidelijkheid is over de omkleedlocatie. Dus meteen omkleden, een plekje opzoeken om warm te spelen en daarna meteen weer terug naar het stadion. Bij de poort komen toch wel even de spanningen naar boven. Gelukkig speel ik het tijdens de opmars deels weg. Daar staan we dan, voor volle tribunes met enthousiast publiek en uitzinnige Rijnmondband supporters. De aankondiging door presentator Fer Kousen bezorgt mij al kippenvel en een brok in mijn keel. Nee, nu nog even niet, eerst het marsparcours afleggen, houd ik mezelf voor. De eerste bocht naar links verloopt netjes en we marcheren richting zuid-tribune voor de eerste Engelse counter, het publiek applaudisseert en de counter voeren we strak uit. Ook de tweede Engelse counter voor de noord-tribune ziet er goed uit, net als de haakse bocht naar de oost-tribune toe. De Amerikaanse counter verloopt in de laatste rijen niet helemaal soepel maar we corrigeren goed en na de laatste twee haakse bochten sluiten we het parcours af met de Sintelbaan-bocht en het halt houden voor de hoofdtribune. Een groot applaus komt ons tegemoet. Dit is maximaal genieten, kippenvel van m’n kruin tot m’n kleine teen!

Hierna kies ik er bewust voor om niet te gaan kijken in het stadion. Ik had graag naar andere deelnemers willen kijken en luisteren maar op een dag als deze, blijf ik even weg uit de hectiek van het stadion om overprikkeling te voorkomen. Ik wandel een rondje in de omgeving, zit even met onze chauffeur Dirk in het zonnetje bij de bus en spreek ook nog kort m’n ouders. Dan is het alweer tijd om het uniform aan te trekken en weer warm te spelen. Teruggekomen bij het stadion krijgen we nog de laatste instructies, motivaties en wenst iedereen elkaar veel succes.

Weer het enthousiaste publiek, de uitzinnige Rijnmondband supporters en de mooie aankondiging door de presentator. De inzet van de Festive Ouverture door de Heraut-trompetten is goed! Hoe ik de rest van de show beleef? Geen idee, eerlijk gezegd.   Het is onbeschrijflijk. Niet alleen omdat het goed gaat maar ook omdat ik heel gefocused ben op zowel muziek als choreografie. Alles waar we de afgelopen maanden aan hebben gewerkt tijdens showrepetities, muzikale- en sectierepetities komt voorbij. Dingen die op repetities nog niet helemaal goed gingen, gaan nu goed en andersom. Na de show krijgen we een staande ovatie. Ik heb het gevoel, om maar in het thema van de show te blijven, alsof we naar de Rode Planeet zijn geweest en nu weer terug zijn op aarde. Na de afmars komt buiten het stadion de ontlading.  Alles komt er uit; maanden van voorbereidingen, zowel met de band als persoonlijk, gemengde gevoelens over het verloop van de show en de vermoeidheid.

Gelukkig hoeven we niet lang te wachten tot de prijsuitreiking. Alle deelnemers marcheren nog één keer het veld op. Ieder orkest met zijn eigen muziek, dat levert een grote kakofonie op. Marching, World Division, Rijnmondband Schiedam; 86.60 punten, een gouden medaille. Hè?! Wat?! 86 punten?! Zijn we ergens over een lijn van het parcours gestapt? Moesten we dan tóch stoppen met spelen, tijdens het halt houden voor de hoofdtribune? Ja, het is een eerste prijs, een gouden medaille! Toch overheerst op dat moment de teleurstelling omdat we altijd voor de magische grens van 90 punten gaan. De meeste scores zijn niet heel hoog. Het zal toch niet? We krijgen voor de show toch ook niet minder dan 90 punten? Zijn de gedachten, die door het orkest gaan. Show, World Division, Rijnmondband Schiedam; 93.86 punten, goud met onderscheiding! Ongelooflijk, zo’n hoge score heeft de band nog nooit behaald tijdens de showwedstrijden bij het WMC. Het duurt even, maar dan realiseer ik mij dat wij op dat moment op de tweede plaats staan van de WMC Ranking.

Tijdens de afmars geven wij de andere orkesten, die voorbij komen gemarcheerd, een welverdiend applaus, bedanken wij onze supporters voor de geweldige steun en ook het overige publiek. Het enthousiasme van het het WMC publiek is voor iedere muzikant een onvergetelijke belevenis. Het publiek daar is niet alleen supporter van hun favoriete orkest, daarnaast kan elke deelnemer op een welgemeend, warm applaus rekenen. Daar doe je het als muzikant voor, dat is wat onze passie zo geweldig maakt!

Op zondag heb ik alles fijn laten bezinken en via de live stream genoot ik van de optredens op de slotdag. Toen tijdens de prijsuitreiking bekend werd, dat de Rijnmondband op de 4e plaats op de WMC Ranking World Division Show is geëindigd, kreeg ik toch wel even kippenvel!

Ik sluit mijn blog over het Wereld Muziek Concours 2017 af met de meest waardevolle prijsuitreiking; Beleving, World Division, Rijnmondband Schiedam; 100 punten, goud met onderscheiding en vaandel!

Loading...
Loading...